lockdown in frankrijk 3

Eerder deze week zijn de lockdown-maatregelen in Frankrijk verlengd met twee weken, tot 15 april. Gezien de ontwikkelingen elders in de wereld denk ik dat daar nog wel twee weken bijkomen. Want in Wuhan lijkt het – na een lockdown van twee maanden – toch echt de goede kant op te gaan en eerder deze week kwam zelfs uit Italië een nieuwtje dat niet alléén maar apocalyptisch klonk. Kennelijk helpt de aanpak.

Mijn favoriete markt in Saint-Lô in betere tijden. Een week of zes geleden, toen markten nog open mochten zijn en daar nog goede zaken werden gedaan.

het middel en de kwaal

Macron heeft dus alle reden om zijn beleid nog even vol te houden. Niet dat er geen goede redenen zijn om te stoppen, trouwens, maar die wegen minder zwaar. Denk ik. Denken veel mensen. Of dat een juiste inschatting is, moet nog blijken. Achteraf gaan we zien of het allemaal de moeite waard is geweest, of dat het middel erger was dan de kwaal.

Je maakt je niet populair als je in deze tijden over de economie begint. Maar ik vind het onderwerp moeilijk te negeren, omdat het zó veel mensen zó hard raakt.

ondernemen in normandië …

Om even dicht bij huis blijven. Onze hoek van Normandië (Calvados) is niet de armste regio van Frankrijk, maar zeker ook niet de rijkste. We moeten het hier voornamelijk hebben van melk, appels en toerisme. Daar valt heus een boterham in te verdienen, maar wie voor het grote geld gaat, moet niet hier zijn. Het is voor de meeste mensen hard werken en duimen dat zich geen ramp voordoet. En nu heeft zich dus wél een ramp voorgedaan.

… in tijden van corona

Die ramp treft mijn kapper die twee jaar geleden voor zichzelf is begonnen in een dorp in de buurt. Dat ging echt hartstikke goed. Ze was net weer aan het werk na de geboorte van kind nummer drie, en had net haar eerste personeelslid aangenomen. En ineens stond alles stil… Die ramp treft ook een kleine biologische tuinderij hier vlakbij. Het was me altijd al een raadsel hoe de eigenaresse dat allemaal bestierde in haar eentje. Nu vraag ik me af: zou ze reserves hebben? En die ramp treft het bistrootje waar wij graag komen. Hij kookt en zij doet de bediening, het is altijd gezellig druk daar. Ze zijn nu inmiddels dik twee weken gesloten. Hoe gaan ze dat volhouden?

de groten en de kleintjes

De Franse overheid doet er van alles aan om de klappen op te vangen. Er wordt gewerkt aan een pakket maatregelen ter waarde van 45 miljard om de Franse economie overeind te houden. Een flinke pot geld, maar daarmee moeten ook Air France KLM en andere bedrijven die ‘too big to fail’ zijn gered worden. (En daarna ook even een tijdje géén dividend uitkeren, graag.) Er is inmiddels een noodfonds voor kleine ondernemers. Maar hoe groot dat fonds is en voor wie het precíes bedoeld is, is me niet helemaal duidelijk. Feit is wel dat je omzet moet hebben gehad in 2019 om te kunnen bepalen óf, en zo ja voor welk bedrag, je in aanmerking komt voor steun in 2020…

Het is hier heus niet erger dan elders. Maar omdat hier zo veel ‘kleine luyden’ zijn en wij tussen hen in wonen, gaat het me meer dan gemiddeld aan het hart. En ja, ook al hebben wij het aanzienlijk beter getroffen dan de gemiddelde Normandische ‘micro-entrepreneur’, wij hebben vergelijkbare zorgen. (Natuurlijk hebben wij vergelijkbare zorgen. Je zal maar 1 april 2020 hebben uitgekozen als officiële openingsdatum van je B&B…)

oproepje

Kleine ondernemers staan overal voor een forse uitdaging. Dus als straks alles weer normaal is – en jij hebt je baan en/of je opdrachtgevers nog – houd dan de kleintjes in de gaten. Ga naar de vriendelijke bloemist die goed advies geeft én waanzinnige boeketten verkoopt. Geef de opdracht aan de interimmer die een stapje extra doet – ook al is het weekend – om de opdracht af te krijgen. Bezoek het leuke lunchcafé dat geen gratis wifi heeft, maar wel tijd voor een praatje.

En als je een goede kapper zoekt in Molay-Littry, onbespoten aardbeien vers van het land, of een gezellige bistro in Trévières… Ik heb nog wel wat tips. Wij zijn er dan nog gewoon, hoor. En zij hopelijk ook.