lockdown in frankrijk 5

De nieuwe datum die Macron afgelopen maandag bekendmaakte, viel ons wat rauw op het dak. We hadden gerekend op een verlenging van de lockdown-maatregelen met twee weken, het werden er vier. Vanaf 11 mei gaan eerst de scholen open en daarna gaan geleidelijk de verschillende beroepsgroepen weer aan het werk. Nu ik van de schrik ben bekomen, vind ik het eigenlijk vooral fijn dat er een concrete datum is.

Er volgt na 11 mei nog allerlei vervelends natuurlijk. De eerste sectoren komen dan weer in beweging, maar wanneer alle sectoren weer in beweging zijn is onduidelijk. Er mogen geen grote evenementen gehouden worden tot half juli. En er komt ongetwijfeld een recessie met faillissementen, ontslagen en andere misère die ik gelukkig zo snel niet kan bedenken. Ik bagatelliseer niks. Maar we kunnen wél weer ergens naartoe werken in plaats van stilzitten en afwachten en onheilsberichten lezen. Bij mij is sinds de tv-speech van Macron op Tweede Paasdag de rust en de focus terug.

oplawaai

We zijn hier in Frankrijk, met onze langdurige lockdown, niet zieliger dan elders. Het dagelijks leven ziet er – als ik afga op verhalen van vrienden en familie – niet heel anders uit dan in de ‘intelligente lockdown’ van Nederland. Er zijn even weinig mensen op straat en aan het werk, de bekeuringen voor ongeoorloofd gedrag zijn ongeveer even hoog en de economie krijgt een even grote oplawaai. Wat is nu het verschil? Nederlanders kunnen de illusie koesteren dat ze op dit moment ‘vrijer’ zijn dan de Fransen. De Nederlandse overheid vraagt #blijfthuis, de Franse overheid gebiedt #restezchezvous.

recalcitrant

Inderdaad, er gelden strenge regels in Frankrijk en de meeste mensen houden zich eraan. Gelukkig, want hoe eerder al die cijfers waarop de overheid zich baseert omlaag gaan, hoe beter. Maar recalcitrantie zit ingebakken in de Franse natuur, en je kunt het gerust aan een Fransman overlaten om de grenzen van de regelgeving te verkennen.

Iedereen houdt nog steeds afstand, hoor, en boodschappenwagentjes worden door supermarktmedewerkers ijverig ontsmet en veel mensen dragen mondkapjes. Keurig allemaal. Maar toen ik gisteren boodschappen ging doen was het drukker op de weg dan anders; er stond een lange rij voor de deur van de Bricomarché – een soort Praxis – en bij Jardiland – een soort Intratuin – was het bijna druk. Het leek wel alsof er een oefening gaande was voor de anderhalvemetereconomie.

uitgestelde consumptie

In Jardiland kun je sinds kort legaal moestuinplantjes en -zaden kopen. Want in een moestuin is sprake van consommation différée (uitgestelde consumptie). Moestuingerelateerde producten vallen daarom in de categorie levensmiddelen, zijn dús essentieel voor het dagelijks leven en mogen dús verkocht worden. IJzeren logica toch? Het winkelende publiek was echter wel verplicht om per klant minstens één moestuingerelateerd product of diervoederitem aan te schaffen. Want de winkel was natuurlijk niet geopend voor triviale zaken als tuinsets en sierplanten, begreep ik van een medewerker bij de ingang. Pas de problème, verzekerde ik hem braaf.

aardbeien

Bij de kassa stond ik achter een man die op zijn kar twee enorme ligstoelen en een indrukwekkende barbecue had geladen. Toen hij aan de beurt was, begon de caissière hem streng toe te spreken, tot hij haar met grote onschuldige ogen wees op een piepklein aardbeienplantje bovenop de barbecue. Die had ze even gemist. De caissière mopperde en sputterde en zuchtte zoals alleen Françaises dat kunnen, maar rekende uiteindelijk met de man af. De triomfantelijke blik waarmee hij met zijn buit de winkel verliet, maakte mijn hele dag goed.

drie data

Ik zeg je: ik ben niet de enige die klaar is voor de anderhalvemetereconomie en die hoopvol wordt van drie data. Vanaf 11 mei hoeven we hier steeds minder listen te bedenken om iets niet-essentieels te kunnen kopen. Vanaf half juli mogen – ijs en weder dienende – weer evenementen plaatsvinden: brocantes, muziekfestivals, sportwedstrijden. Maar de datum die mij het blijst maakt, omdat die zo concreet is en vrijwel zeker in overleg met de Franse regering is bepaald, is 29 augustus. Want dan gaat zoals het er nu naar uitziet alsnog de Tour de France van start. Niet iedereen is het erover eens dat het een goed idee is, maar toch. We hebben een datum en data bieden perspectief. Wie had kunnen denken dat ik me nog eens zou verheugen op de Tour de France?